آیا می‌توانید ذهن خود را بازپس بگیرید؟ | پرسش‌های بی‌پاسخ

با نگاهی به ستون‌هایی که در سال ۲۰۲۵ نوشته‌ام، می‌بینم که بسیاری از آن‌ها، در معنای گسترده، درباره بازپس‌گیری ذهن بوده‌اند. من درباره زندگی در لحظه حال، تصور آینده و کاوش در خاطرات نوشتم؛ درباره مطالعه، یادگیری و بهره‌گیری حداکثری از اوقات فراغت؛ و درباره اینکه آیا هوش مصنوعی در نهایت منجر به گسترش تفکر ما خواهد شد یا محدود کردن آن. موضوع مشترک، مقاومت در برابر نیروهایی بود که می‌توانند ما را دچار خستگی ذهنی و پراکندگی فکر کنند.

ما در فرهنگی به‌شدت تکنولوژی‌زده زندگی می‌کنیم، بنابراین طبیعی است که بازپس‌گیری ذهن را از طریق پاک‌سازی دیجیتال دنبال کنیم. من تماشای رسانه‌های اجتماعی را رها کردم و گوشی هوشمندم را محدود کردم. لپ‌تاپم را با یک تبلت جوهر الکترونیک جایگزین کردم که نه مرورگر دارد و نه ایمیل. اما رام کردن تکنولوژی مستقیماً به بازپس‌گیری ذهن منجر نشده است.

ویرجینیا وولف معتقد بود هیچ قفلی بر آزادی ذهن وجود ندارد، اما گاهی ما خودمان زندانبان خود هستیم. وولف مشاهده کرد که اکثر مردم بر اساس قراردادها، قواعد و عادت‌ها ذهن خود را مهار می‌کنند. مدرنیست‌ها به دنبال شخصیت‌زدایی بودند تا زندگی ذهنی را از عادت‌هایی که نادانسته دنبال می‌کردند بازپس بگیرند.